فرم های گزینشی مهالب که از طریق رویشی تکثیرشده اند

اس تی لوسی ۶۴ (64.ST)

 این گزینش در سال ۱۹۵۴ در بورداکس فرانسه صورت گرفت. 64.SL از طریق قلمه های چوب نرم یا نیمه خشبی به راحتی تکثیر می شود، درحالی که تکثیر این گزینش به طریق ریز ازدیادی بسیار مشکل است. در تابستان، کوپیوند روی 64.SL باید دیرتر از پایه های مازارد انجام شود. این گزینش سازگاری خوبی با ارقام مختلف گیلاس، به ویژه رقم بیگاراکس دارد. درختانی که روی 64.SLپیوند می شوند، در خاکهایی که زهکشی خوبی داشته باشند، بهترین رشد را دارند، اما در مقایسه با سایر ارقام مهالب، سازگاری بیشتری به خاکهای مختلف دارد. استفاده از این پایه غالباً برای مناطقی توصیه می شود که باز کاشت گیلاس، مسائل و مشکلاتی را به وجود نیاورد. زمانی که پیوندک بیگاراکس روی پایه ی 64.SL کاشته شده در خاکهای شنی یا سبک پیوند شد، رشد متراکمی داشت، درحالی که با کاشت 64.SL در خاکهای عمیق لو می بریتانیا و مقایسه ی رشد بیگاراکس بر روی 64.SL، کلت و شارژر معلوم شد که پیوند که روی 64.SL رشد بیشتری از پیوندک روی کلت دارد، اما رشد پیوندک روی شارژر با آن مشابه برد. درختان پیوندی روی با 64.SL، علاوه بر رشد، معمولا تولید و زود باردهی خوبی را نیز از خود نشان می دهند. 64.SL -حساسیت متوسطی به نماتدهای Meloidogyne incognita و Praylenchus  penetrans دارد اما به نماتد

 Pratylenchus vulnus  مقاوم است.

دانابوگدانسی و SM11/4

چند همگروه از مهالب وجود دارد که در مجارستان انتخاب شدند و گاهی از آنها استفاده می شود. این همگروه ها به وسیله ی قلمه های برگدار به کار می روند و سازگاری خوبی با گیلاس ها و آلبالوهای مختلف

دارند.