زیر کشت گرفتن و پرآوری کشت های گیلاس و آلبالو

هنگامی که کشت ها استقرار یافتند، پس از گذشت حدودا 8 هفته از رشدشان، معمولا به یک لوله ی آزمایش بزرگتر از قبیل فلاسک مخروطی شکل 100 میلی لیتری منتقل می شوند تا بدین ترتیب بستری مناسب برای پرآوری ( ازدیاد شاخساره های فراوان) فراهم شود. این کار باعث می شود که جوانه های جانبی کشت تحریک به توسعه ی شاخساره های کوچک شوند، اما وقتی این شاخساره ها به حد کافی بزرگ شدند، تقسیم شده و از محیط کشت خارج می شوند تا برای شروع کشت های بیشتر مورد استفاده قرار گیرند. این بخش از کشت و شروع کشت های تازه از شاخساره های تجزیه شده، زیر کشت نامیده می شود. در این فن با توجه به کشت اصلی، هر 2 تا 4 هفته یکبار دو الی سه جوانه جدا می شوند و به فلاسک تازه ای از محیط کشت پرآوری منتقل می گردند. به طور کلی سرعت پرآوری در تعداد اندکی از زیر کشت های اول نسبتا پایین است، اما پس از 4 تا 5 سرعت پرآوری به طور قابل توجهی افزایش می یابد. در این روش تمام لوله های آزمایش، با کلاهک فلزی مسدود می شوند و تمام فلاسک ها نیز با پوشش دو لایه ای از جنس فویل آلومینیوم پوشانده می شوند.