ریز ازدیادی پیوندک های گیلاس و آلبالو  بر روی ریشه های خودشان 

فنونی که برای ریز ازدیادی ارقام آلبالو به کار می روند شباهت زیادی به فنون ریز ازدیادی دارند که قبلا در مورد پایه های گیلاس بیان شدند. در یوگسلاوی سابق که گاهی از این روش استفاده شده است، میزان موفقیت ریشه دهی 88% و میزان استقرار گیاهان ریشه دار 90 % بوده است.

طی تحقیقی که در لهستان بر روی آلبالوی معروف شاتن مورلو صورت گرفت، از محیط کشت MS (موراشیگ و اسکوگ) استفاده شد و با افزودن IBA به غلظت 2 میلی گرم در لیتر و IAA به غلظت 5 میلی گرم در لیتر به این محیط کشت، ریشه دهی انجام شد.در این تحقیق شاخساره ها قبل از انتقال به یک محیط کشت بدون اکسین، به مدت 3 روز در محیط کشت مزبور نگهداری می شدند. این تیمار باعث تولید ریشه های بیشتر و به حداقل رسیدن تولید بافت کالوس می شد. از طرف دیگر، حذف IAA و افزایش غلظت IBA، تراکم ریشه ها را کاهش و تولید بافت کالوس را افزایش داد. طی بررسی های بیشتری که در لهستان بر روی رقم مشابه صورت گرفت، معلوم شد که کشت ها می توانند از تمام جوانه هایی که رویشی هستند یا از نوک شاخساره هایی که رشد فعال دارند تهیه شوند. در هر دو مورد، شاخساره های جانبی پس از گذشت 8 هفته از شروع کشت تولید می شوند. انتقال این شاخساره ها به یک بستر جدید باعث تولید شاخساره های جانبی بیشتر در طی بیش از 4 تا 6 هفته می شود. در این رابطه مقایسه سایتوکنین ها نشان می دهد که بنزیل آدنین (BA) بهتر از زآتین، کینتین و سایر مشتقات ریبونوکلئیک ها است. ظاهرا مشخص شده است که محیط کشت نسبتا مقوی MS یا محیط کشت ریشه زایی که توسط فردی به نام درارت توصیه شده است، برای ریشه دهی رقم شاتن نمورلو بهتر از سایر محیط کشت ها هستند. در بعضی موارد، افزودن فلوروگلوکینول به محیط کشت باعث بهبود ریشه دهی می شود و ریشه دهی پس از این تیمار، حدودا 5 هفته بعد صورت می گیرد. پس از آن گیاهان حاصله به گلدان هایی که دارای مخلوطی از پیت، پوست درخت کاج و شن به نسبت 1:1:3 می باشند، منتقل می شوند.

مراقبت های بعدی از ریز افزونه های رقم شاتن مورلو، برای موفقیت این روش، مهم و تعیین کننده هتند. لذا گیاهچه هایی که در محیط کشت نسبتا مقوی MS ریشه دار شده اند و بعد از آن به گلدان های حاوی مخلوط پیت، پوست درخت کاج و شن منتقل شده اند، اگر دو ماه بعد از قرار گرفتن در گلدان، 5 هفته در دمای c°4 سرمادهی شوند، رشد بسیار بهتری در خزانه خواهند داشت. در تحقیقی که ایتالیایی ها انجام دادند، مشاهده گردید که افزودن پرولین به بستر های ریشه زایی غنی از IBA در تحریک موفقیت ریز ازدیادی چند رقم خت ریشه زای آلبالو مناسب بوده است.

طی تحقیقی که در آلمان صورت گرفت مشاهده شد که گیلاس های رقم هدل فینگر و سم و آلبالو های رقم شاتن مورلو، بوش و شوابیش واینوایشل را می توان به آسانی از طریق ریز ازدیادی تکثیر کرد. میزان پرآوری شاخساره ها در آلبالو بیشتر از ارقام گیلاس بود و این مقدار در گیلاس بسیار کمتر از میزان پرآوری پایه ی F.12/1 بود.

در تحقیقی دیگر در مرکز ولکان فلسطین اشغالی، فنون ریز ازدیادی برای 7 رقم مختلف گیلاس توسعه یافتند و در نتیجه ی این روش ها صدها گیاه به وجود آمدند. در این تحقیق ارقام متراکم از قبیل کمپکت استلا نیز بعد از ریز ازدیادی، بر روی ریشه های خودشان رشد کردند، اما نشانه های ثبات یا ایجاد همگروه های جهش یافته پس از تیمار، کای به نظر نمی رسند.

اما با وجود مزایای واقعی درباره ی گیلاس و آلبالو های کشت شده بر روی ریشه هنوز جای تردید وجود دارد که آیا می توان مزایای واقعی برای گیلاس و آلبالو هایی که روی ریشه های خودشان رشد می کنند بیان کرد یا خیر؟ به عنوان مثال در طی فعالیتی که در فرانسه صورت گرفت معلوم شد درختانی که از طریق ریز ازدیادی بر روی ریشه های خودشان به وجود آمده بودند، دیرتر به بار می نشستند و بسیار پر رشد بودند. در حالتی مشابه، محققین ایتالیایی دریافتند که درختان آلبلوی تکثیر شده از طریق ریز ازدیادی در مقایسه با درختانی که کوپیوند شده بودند، راندمان تولید بسیار پایین تری دارند.