سابقه ی محصول قبلی کشت شده در محل مورد نظر باغ گیلاس و آلبالو

در محلی که برای احداث باغ در نظر گرفته شده ات، محصولات قبلی کشت شده بر وضعیت خاک تاثیرات مثبت یا منفی داشته اند. به عنوان مثال، کشت قبلی درختان گیلاس یا آلبالو در این مکان ممکن است مشکلات بازکاشت را بوجود آورد. علت مشکلات ناشی از بازکاشت نیز ممکن است نماتد ها، قارچ های خاکزی، پس مانده های مواد سمی یا عوامل ناشناخته ی دیگر باشند. بعضی از این مشکلات ممکن است با ضدعفونی خاک یا انتخاب پایه های مناسب که هموارهبهترین راه مقابله با این مشکلات بوده اند برطرف شوند. همچنین در زمینی که مدت زیادی محصولات ردیفی کشت می شده است، بعلت کار مداوم وسایل سنگین یا انجام سله شکنی در یک عمق ثابت، بخصوص در مواقعی که خاک رطوبت زیادی داشته است، لایه های شخم خورده که ناحیه ی متراکم شده ای در پروفیل خاک هستند، بوجود می آید. لذا برای ممانعت از زهکشی ضعیف باید این گونه لایه های غیر قابل نفوذ از طریق زیر شکنی خاک شکسته شوند. علاوه بر این، خاک های متراکم ممکن است فاقد یک یا چند ماده ی غذایی باشند. اما این مساله را می توان به راحتی از طریق تغذیه ی مناسب گیاه که بر اساس تجزیه ی خاک صورت می گید، برطرف کرد. محصولاتی از قبیل سیب زمینی، توت فرنگی و یونجه میزبان قارچ Verticilliu, می توانند گیلاس و آلبالو را نیز آلوده کنند. لذا برای چی بردن به وجود این قبیل جانداران باید قبل از انتخاب محل باغ برای کشت گیلاس یا آلبالو، خاک آن محل مورد آزمایش قرار گیرد.

محل هایی دست نخورده که هنوز به همان حالت طبیعی خود باقی مانده اند، غالبا دارای خاک های هستند که شرایط مناسبی برای کشت و کار دارند. به عنوان مثال، وجود درختان سپیدار (Populus) ، بید (Salix) یا هر گونه ی آبدوست دیگر ممکن است دلیلی بر وجود یک سطح ایستابی بالا و وضعیت نامناسب رطوبتی خاک باشند. در عوض، گونه های کاج (Pinus) خاک های عمیق، درشت و شنی را می پسندند. باید توجه داشت که مناطق جنگلی غالبا فاقد افق A سطحی خاک های متداول کشاورزی می باشند. در بسیاری از موارد این خاک ها دارای یک افق کم عمق O هستند که به صورت هوموس در سطح خاک وجود دارد. زیر افق O یک افق آبشویی E وجود دارد که غالبا فاقد مواد غذایی است، زیرا ذرات رس و سیلت به سطوح پایین تر پروفیل شسته شده اند.

مناطقی که قبلا به صورت جنگل بوده اند یا جاهایی که باغات قدیمی یا از بین رفته وجود داشته است، مکان های مناسبی برای بسیاری از آفات و بیماری ها هستند. قارچ Armillaria mella که باعث پوسیدگی ریشه ی آرمیلاریایی یا بیماری عسلک قارچی می شود، مخصوصا برای درختان گیلاس یا آلبالویی که روی پایه ی مهالب قرار دارند کشنده می باشد. گیلاس و آلبالو های وحشی که در اطراف اراضی جنگلی یا پرچین ها رشد می کنند نیز غالبا منبعی مناسب برای عوامل بیماریزا محسوب می شوند. در ایالات متحده ی آمریکا، رقم پرونوس ویرجینیا یا گیلاس چوک، یکی از میزبان های ثانویه س بیماری ایکس است. این بیماری یک عارضه ی خسارتزای بالقوه است که عامل آن یک مایکوپلاسما است. در مناطقی که باغات قدیمی وجود داشته اند، نباید تا موقعی که مشکل زهکشی برطرف شود، بازکاشت شوند.