عوامل شیمیایی خاک گیلاس و آلبالو
نمونه های خاک باید از نقاطی تهیه شوند که نشان دهنده ی استعداد و قابلیت مکان باغ باشند. خاک های مختلفی که درون محل باغ وجود دارند باید به صورت جداگانه نمونه گیری شوند. هزینه ی اضافی که باید برای چند آزمایش پرداخته شود د رمقایسه با سود حاصله از اطلاعات مفید به دست آمده بسیار ناچیز است. باید توجه داشت در نقاطی که به پسمانده های علف کش ها آلوده هستند، نباید نهال های جوان کاشته شوند. سیموفان ( سیمازین) و چند علف کش پایدار دیگر برای نهال های جوان گیلاس و آلبالو سمی هستند.
pH خاک گیلاس و آلبالو
وجود بسیاری از مواد غذایی خاک بستگی به pH خاک دارد. برای گیاهانی که در خاک های بیشتر اسیدی کاشته می شوند، بسیاری از عناصر فلزی در دسترس می باشند، اما شمار کمی از عناصر از قبیل نیتروژن، گوگرد و پتاسیم در خاک هایی که بیشتر قلیایی هستند یافت می شوند. در pH های 6 تا 6.5 که کلا برای درختان گیلاس و آلبالو و سایر درختان میوه مناسب می باشند، فسفر و بسیاری از عناصر دیگر به راحتی در دسترس گیاه قرار دارند. در خاک هایی که pH بالای 7.5 دارند، درختان با کمبود آهن، روی، بور و منگنز مواجه می شوند. در این موارد یا باید از کود های اسیدی و گچ استفاده شود یا باید بعد از احداث باغ، مواد غذایی که معمولا به صورت کلات هستند ( دیر آزاد شونده) بر روی برگ ها افشانده شوند.
مستنداتی در مورد تفاوت در قدرت جذب عناصر معدنی توسط پایه ها در pH های مختلف وجود دارد. به عنوان مثال در فرانسه و غرب ایالات متحده ی آمریکا که از خاک های قلیایی استفاده می شود، پایه های مهالب ترجیح داده می شوند.
کمبود عناصر غذایی کم مصرف نیز باید در نتایج حاصله از آزمایش های خاک در نظر گرفته شود و قبل از کاشت درخت باید کود مخصوص به زمین داده شود. این کار نیز باید زمانی انجام شود که امکان مصرف کامل مواد غذایی در خاک وجود داشته باشد.
ظرفیت تبادل کاتیونی یا CECCEC خاک گیلاس و آلبالو
CEC یکی از وسایل سنجش قابلیت خاک در دسترس قرار دادن و تبادل کاتیون هایی نظیر H+، Ca++ ، K+ و Mg++ از محلول خاک می باشد. لذا خاک هایی که CEC بالایی دارند میتوانند عناصر غذایی بیشتری را برای درخت ذخیره کنند. خاک هایی که حاوی مقدار زیادی رس یا ماده ی آلی هستند CEC بالاتری دارند، اما خاک های شنی معمولا از CEC پایینی برخوردارند. خاک هایی که CEC پایینی دارند، برای نگهداری مواد غذایی کافی مناسب نیستند ودرختانی هم که در این خاک ها وجود دارند غالبا ضعیفند و در مقابل سرمای زمستان، بیماری ها و آفات آسیب پذیر می باشند. ترکیب کود آلی با خاک یا کشت کود های سبز از قبیل یونجه یا علوفه های یکساله، قبل از کاشت باغ و مخلوط کردن آنها با خاک می تواند مواد آلی خاک و CEC آن را افزایش دهد.