کاشت گیلاس و آلبالو و مراقبت های بعد از آن

کاشت گیلاس و آلبالو و مراقبت های بعد از آن

گیلاس و آلبالو باید تا حد امکانن در اوایلل بهار و به محض این که خاک آماده ی کشت و کار شد کاشته شوند. در صورتی که این درختان دیر کاشته شوند، رشد کمی خواهند داشت. در مناطقی که زمستان های ملایمی دارند، ممکن است درختان در اواخر پاییز یا اوایل زمستان کاشته شوند، تا ریشه ها فرصت کافی برای رشد داشته باشند و درخت بتواند مستقر شود.

زمان دریافت نهال های گیلاس و آلبالو از خزانه باید کیفیت شاخساره ها و سیستم ریشه شان را مورد بررسی قرار داد. ریشه هایی که در طول حمل و نقل خشک می شوند، باید دوبار آبیاری شوند و علاوه بر این، باید تمام ریشه ها برای علایم گال طوقه بازرسی و معاینه شوند.

گال طوقه که توسط Agrobacterium tumefacience به وجود می آید، معمولا در ریشه های نهال های بذری مازارد، پایه های همگروه f.12/1 مازارد و پایه های کلت مشاهده می شود. لذا مخصوصا اگر بخواهیم درختان سالم روی این پایه ها رشد خود را به سلامتی آغاز کنند، تیمار خاک و سیستم های ریشه ای علیه گال طوقه اهمیت خواهد داشت. اگر گال طوقه وجود داشته باشد، یا باغداران احتمال دهند که این عامل بیماریزا بر روی ریشه ها وجود دارد، تیمار بافت ریشه با محلولی از Agrobacterium radiobacter یا مواد تجاری موجود در ایالات متحده ی آمریکا که معروف به گالکس یا گالترول می باشند، می تواند به حفاطت در برابر شیوع بیشتر این بیماری کمک کند. با این وجود باغداران باید برای رفع این مشکل با افراد کارشناس مشورت کنند.

بخش پیوند شده ی درختان باید در موقع کاشت، کمی بالاتر از سطح خاک قرار گیرد و درختان باید در جهت باد غالب کاشته شوند تا هوا به راحتی در آنها جریان یابد. گودال کاشت باید به اندازه ی کافی بزرگ باشد تا با سیستم ریشه ای بعد از هرس ریشه های اضافی و آسیب دیده منطبق باشد. اگر دیواره ی گودال کاشت حالت براق داشته باشد، باید خاک قسمت براق شده برداشته شود، زیرا درخت به کندی رشد خواهد کرد. در صورتی که در قسمت بالای این درختان در خزانه کوپیوند اجرا شود (30 سانتی متر یا بالاتر) ، باید مراقب کاشت آنها بود تا بالاترین ریشه های جانبی شان، پایین تر از 5 تا 10 سانتی متری سطح خاک قرار گیرند. در باغاتی که کوپیوند به زیر خاک می رود، یا بالاترین یشه های جانبی پایین تر از 15 سانتی متری سطح خاک قرار می گیرند، مشکلاتی به وجود می آید. در واقع این کار یک روش قدیمی برای مراقبت از محل پیوند در برابر سرمای زمستان است. در این باغ ها ممکن است پیوندک به طور ناخواسته ریشه دار شود و مخصوصا پایه های مهالب نیز که به کندی ریشه دار می شوند، ممکن است ریشه دهی شان در عمقی از خاک که اکسیژن کمی دارد متوقف شود. در این قبیل موارد ممکن است ریشه هایی که دور تر از محور ریشه قرار دارند، بپوسند و از بین بروند و ریشه هایی که پایین تر قرار دارند، ممکن است به سمت پایین خاک و بصورت عمودی رشد کنند.