تجزیه بافت گیلاس و آلبالو

معولا وضعیت غذایی گیلاس و آلبالو را با اندازه گیری مواد غذایی درخت مشخص می کنند. با وجود این که ممکن است از بافت ها و زمان های مختلفی برای نمونه گیری استفاده شود، اما تعدادی توصیه ی استاندارد نیز در این زمینه فراهم شده است. تمامی برگ هایی که در اواسط تابستان گرفته می شوند (با دمبرگ)، نمونه های مناسبی به شمار می روند. اما زمان های خاص نمونه گیری ممکن است با توجه به منطقه تغییر کنند و در حالت مطلوب، تعیین زمان نمونه گیری با توجه به مرحله ی فنولوژیکی رشد و نمو درخت صورت گیرد. هر نمونه برای این که شاخص صحیحی از وضعیت منطقه باشد، نیازمند تعداد کافی برگ می باشد.

در حالت مطلوب برای این منظور 100 قطعه برگ از وسط شاخه های فصل جاری جمع آوری می شوند. این برگ ها باید از تمام جوانب درخت و شاخه هایی که طول متوسط در باغ دارند جمع آوری شوند. معمولا برگ ها ابتدا کمی شسته می شوند، سپس خشک و آسیاب می شوند و در پایان عمل تجزیه بر روی آنها صورت می گیرد. در باغات میوه ممکن است هر 3 یا 4 سال یک بار نمونه گیری انجام شود. در باغات جدیدی که سابقه ی قبلی تولید در آنها کم می باشد، بهتر است نمونه گیری های بیشتری صورت گیرد. تفسیر وضعیت مواد غذایی براساس غلظت هایی صورت می گیرند که باعث کمبود، کفایت و سمی بودن عنصر در برگ های گیلاس و آلبالو می شوند. مقادیری که برای بعضی از مواد غذایی توصیه می شوند براساس تحقیقات قابل توجهی است که انجام شده اند و احتمالا از نظر منطقی صحیح می باشند، در مورد نیاز مواد غذایی، تحقیق بسیار کمی صورت گرفته است و لذا سطوح استاندارد این مواد براساس نظریات حاصله از آزمایش تعیین می شوند. مقادیر که وجود دارند تعمیمی از چند منبع می باشند، بنابراین ممکن است مقادیر مربوط به هر منطقه ی خاص، کمی با این مقادیر تفاوت داشته باشند. از طریق نمونه هایی که در مواقع دیگر و در طول فصل گرفته می شوند می توان از طریق بررسی چگونگی تغییر غلظت مواد غذایی برگ با گذشت زمان، به یک ارزیابی کلی دست پیدا کرد به عنوان مثال نمونه هایی که در اول فصل گرفته می شوند حاوی مقادیر بیشتری از نیتروژن، فسفر و پتاسیم می باشند، اما مقادیر منیزیم آنها کمتر می باشند.