اثرات نسبت های مشخص ریشه با شاخساره در رشد درخت گیلاس و آلبالو

متعادل کردن نسبت ریشه با شاخساره به عنوان راهکاری مناسب در راستای کنترل و مدیریت رشد درخت محسوب می شود. باید دقت داشت که شاخساره ها و ریشه ها تمایل به نوعی موازنه و تعادل دارند با وجود این که مقدار این نسبت در خاک های مختلف و برای درختان غیر همسن یکسان نیست، اما درختان بالغی که در یک محل مشابه کشت شده اند، از طریق افزایش یا کاهش رشد شاخساره ها یا ریشه هایشان شروع به تشکیل یک نسبت ثابت بین ریشه ها و شاخساره هایشان می کند. لذا با کاهش اندازه بخش بالایی درختان از طریق هرس می توان باعث پیشرفت رشد سریع تر شاخساره ها شد و لذا می توان از این ویژگی استفاده ی بهینه کرد. طی تحقیقی که اخیرا و بیشتر از همه بر روی از همه بر روی هلو صورت گرفته مشاهده شده است که با محدود کردن حجم خاکی که ریشه ها در آن به جستجوی آب و مواد غذایی می پردازند می توان رشد اضافی بخش بالای درخت را کنترل کرد. ظاهرا این روش بیش از همه برای گیلاس مناسب است، زیرا تاکنون برای این درخت بسیار بزرگ، یک پایه ی مناسب کنترل کننده ی رشد وجود نداشته است. علاوه بر این، با خیساندن قسمتی از خاک یا با استفاده از بسترهای محدود کننده ی رشد ریشه که یک مانع فیزیکی بر سر راه رشد ریشه هستند، ممکن است حجم ریشه کنترل شود. در همین رابطه در سال چهارم یک سری آزمایشات در منطقه ی پروسر ایالت واشنگتن آمریکا مشاهده شد که درختان گیلاس به رغم تنوعی که دارند، با محدود شدن حجم ریشه هایشان اندازه شان به طور استثنایی کاهش می یابد. در این میان، پر محصول ترین درختان آنهایی بودند که در طروفی به حجم 2/0 تا 5/0 سانتی متر مکعب کشت شده بودند. ظروفی که کوچک تر یا بزرگ تر از این مقدار هستند، درختان کم محصول تری را به وجود می آورند. در اولین سال بعد از کاشت معلوم شد درختانی که در کوچک ترین ظروف کاشت قرار دارند، با فرا رسیدن اوایل ژوئن در اولین فرصت روزنه هایشان را می بندند. با این حال رای توسعه ی روش های مفید و عملی جهت کنترل اندازه ی درختان گیلاس و آلبالو ازطریق محدود کردن رشد ریشه ها به تحقیقات بیشتری نیاز می باشد.