روابط آبی و ترک خوردگی میوه در گیلاس و آلبالو

وقتی میوه های گیلاس و آلبالو خیس می شوند، به راحتی ترک می خورند. آبی که از طریق تعدادی روزنه جذب میوه می شود و معمولا باعث شکاف خوردن کونیکسول آن نیز می شود احتمالا تا حدودی به خاطر شیب پتانسیل اسمزی م باشد. در واقع علت به وجود آمدن ترک های عمیق، رطوبت بالای خاک یا رطوبت بالای اتمسفر نمی باشد، اما آزمایشانی که در بریتانیا و نیوزیلند انجام شدند نشام می دهند که این عوامل ممکن است باعث تشدید این مساله شوند. با جدا کردن میوه های ترک خورده مشاهده می شود که بیش از 20 تا 30% محصول کاهش می یابد. در صورت افزایش آسیب دیدگی (بیش از 20 تا 30) از سال محصول به مسیر بسته بندی توجیه اقتصادی ندارد. با این حال حتی هنگامی که گیلاس و آلبالوهای ترک خورده جدا می شوند. باز تعدادی از آنها به داخل بسته ها راه می یابند و منشا پوسیدگی سایر میوه ها می شوندو سایر میوه هایی هم که کوتیکول ترک خورده و گوشتی نرم دارند نیز معمولا در طول جابجایی و حمل و نقل از بین می روند.

کنترل ترک خوردگی در گیلاس و آلبالو بستگی به چند راهکار دارد. در این رابطه بهترین محل احداث باغ جایی است که در آن باران نیاید. در صورت نبودن چنین مکانی باغداران باید از طریق کشت ارقامی که معمولا گوشت نرم تر و حساسیت کمتری به ترک خوردگی دارند، به مقابله با این مساله بپردازند، یا باید ارقامی را کشت کنند که دوره های رسیدگی متوالی دارند، زیرا این امر باعث می شود که طر بارش بی موقع باران پخش شود و احتمال آسیب زدن آن کاهش یابد. در روش دیگر می توان با استفاده از سمپاش های بادبزنی، بالگرد یا ماشین های بادی، آبی را که بعد از یک بارش سبک باران بر روی میوه ها می نشیند از بین برد. بعضی از افراد برای این منظور از علائم ضد باران استفاده می کنند. این افراد معتقدند که آنها می توانند با دانه دانه کردن بسیار ریز ابرهای بارانزا با ید ید نقره مانع بارش باران شوند. علاوه بر این، از رقص و نیایش نیز برای حل این مساله استفاده شده است. طی تحقیقی که حدودا 60 سال پیش انجام شد مشخص گردید که کلسیم خطر ابتلا به ترک خوردگی را کاهش می دهد، اما تاکنون از این مساله استفاده نشده است. در واقع احتمالا علت این مساله نتایج بی ثبات و ناپایدار آزمایشات، پس مانده های بد این ماده وتمایل به داشتن میوه های کوچک تر بر روی درختان تیمار شده است. در بعضی نقاط جهان برای مقابله با باران، از یک سری تاسیسات به صورت تجاری استفاده می شود. این عمل که هزینه بر و گران است کاملا موثر نمی باشد و ظاهرا فقط برای مشتری های ثروتمند میوه های بسیار مرغوبی را فراهم می کند.

نتایج

در مجموع روابط آبی درختان گیلاس و آلبالو عواملی بحرانی و تعیین کننده در تولید محصول به شمار می روند. بلوغ اولیه ی محصول فرصتی را به وجود می آورد که عملیات آبیاری از اواسط تا اواخر فصل مشخص می کند، اما باید دقت داشت که این روش ها برای درختان یا گونه های دیگری که هنوز محصولشان در حال بالغ شدن می باشد مناسب نیستند. فن آوری پیشرفته ی آبیاری باعث می شود که آب به طور روزانه یا در طی فواصل زمانی کوتاه تر در یک نقطه از باغ یا در تمامی سطح آن با یک شدت یا با شدت های متفاوت، از بالای درخت یا از زیر آن ، با مواد غذایی یا بدون مواد غذایی در اختیار گیاه قرار گیرد. تمامی این ملاحظات و عکس العمل هایی که مربوط به این گیاهان هستند دلایل فیزیولوژیکی دارند که تاکنون به دقت مورد تحقیق و بررسی قرار نگرفته اند. اما نکته ی که در حال حاضر از این مطالب استنباط می شود این است که آبیاری باغات گیلاس و آلبالو باید براساس اصول متداول و مرسوم فعلی انجام شوند، هر چند باید دقت داشت که این عمل باید با فکر و اندیشه ای باز صورت گیرد تا در پی دستیابی به مطالب جدید نیز باشد.