سال کاشت گیلاس 

ابتدا باید نهال هایی از خزانه تهیه شوند که دارای انشعابات جانبی متعددی شد. همچنین باید انشعابات به

فاصله ی مساوی از هم قرار داشته باشند و با محل انشعابشان از تنه ی اصلی زاویه بازی را تشکیل دهند.

زاویه ی کم محل انشعاب مکانی را برای جمع شدن آب ایجاد می کند که در طی ماه های زمستان این محل یخ زده و ممکن است موجب ترک خوردگی پوست شود. علاوه بر این، درختانی که زاویه ی انشعاباتشان کم و باریک است انشعاباتی از محل شاخه ی اصلی شان به وجود می آورند که در حالت ساختاری، قدرت شاخساره هایی با زاویه ی ۹۰ درجه (افقی) را ندارند. اگر کمتر از سه شاخه ی جانبی خوب بر روی نهال وجود داشته باشد باید تمام آنها حذف شوند و شاخه ی پیشوا از ۲۰ الی ۳۰ سانتیمتری بالای نقطه ای که قرار است پایین ترین شاخه ی جانبی قرار داشته باشد سربرداری شود. بدین وسیله

انشعابات نهال از جوانه هایی به وجود خواهند آمد که فقط در زیر محل برش قرار گرفته اند.

سال دوم   گیلاس 

 تا زمانی که خطر یخ زدگی کاملا بر طرف نشود، نهال های جوان را نباید هرس کرد. لذا بعد از بر طرف شدن خطر یخبندان، باید ۳ یا ۴ شاخه از نهال به عنوان شاخه های اصلی که دارای فضای مناسب، زاویه ی باز از محل انشعاب و به فاصله ی ۱۵ تا ۲۵ سانتیمتر از همدیگر روی شاخه ی پیشوای مرکزی هستند انتخاب شوند. سپس این شاخه ها نیز از بالای ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتری نقطه ای که قرار است شاخه های جانبی بعدی تشکیل شوند سر برداری می شوند. بدون این سربرداری ممکن است انشعابات بعدی که تولید می شوند بسیار از هم دور باشند. در سال دوم شاخه ی پیشوای مرکزی نیز باید دوباره سر برداری شود.

سال سوم   گیلاس 

در سال سوم همچون سال دوم ۲ تا ۴ شاخه ی اصلی که فضای مناسب تری بر روی شاخه ی پیشوای مرکزی ایجاد کرده اند انتخاب شده و باید سعی شود که در مجموع ۶ تا ۸ شاخه بر روی درخت باقی بماند. باید تا حد امکان از قرار گرفتن مستقیم یک شاخه ی اصلی بر روی شاخه ی اصلی دیگر پرهیز شود. سپس شاخه ی پیشوا و همین طور شاخه های اصلی مانند سال دوم سربرداری می شود. همین که ساختار رضایت بخش و مناسبی از تاج درخت به وجود آمد، شاخه های اصلی از قسمت ضعیف ترین انشعابات جانبی و مناسب (ترجیحا انشعابانی که رو به باد قرار دارند) به طور جزئی سر برداری می شوند.

بعد از ابن مسأله فقط لازم است هرس پیرایشی صورت گیرد. در درختان مسن تر با افزایش عمر سیخک ها، میوه هایی تولید می شوند که کیفیت پایین تری دارند. در صورت بروز چنین مسأله ای ممکن است لازم باشد تا با انجام هرس نسبتاً شدید، رشد تازه ی شاخه ها تحریک و از سر گرفته شود. تولید محصول در سالی که این عمل انجام می شود کاهش خواهد یافت، اما در ۲ یا ۳ سال بعدی میوه هایی مرغوب تولید خواهند شد.