آلبالو

آلبالو غالبیت انتهایی کمتری نسبت به گیلاس دارد و بیشتر تمایل به تولید شاخه های کور و شاخه دهی با زاویه  بسته دارد. علاوه بر این، شاخساره های جانبی که درست در زیر شاخه ی پیشوا قرار دارند تمایل به غالبیت دارند می توانند شاخه ی پیشوا را از رشد بازدارند. در میشیگان ۹۵٪ آلبالوهای تجاری به صورت مشاینی برداشت می شوند. در این رابطه برای سهولت برداشت ماشینی، تربیت در آلبالوی مونت مورنسی به سرعت از جامی به سیستم پیشوای متغییر تغییر یافت. مطلب بعدی راجع به سیستم پیشوای متغیر هرس دار آلبالو است.

سال کاشت آلبالو

در سال اول، هدف توسعه ی ۶ تا ۸ شاخه ی اصلی از شاخه ی پیشوا است. در صورتی که حداقل ۳ شاخه ی جانبی خوب روی نهال خزانه وجود نداشته باشد باید تمام شاخساره های جانبی حذف شوند، و الا بعدا این  شاخساره هابسیار غالب می شوند . شاخه های جانبی باید در  اطراف شاخه ی پیشوا و به فاصله ی 10 تا 15سانتیمتری از همدیگر به صورت مساوی توزیع شوند (در واقع معمولا این نهال ها نیازی به سر برداری ندارند). اما اگر شاخه ی پیشوا خیلی دراز و باریک باشد، از آنجایی که اولین شاخه ی پیشوا از حالت مطلوب بلندتر می شود، باید شاخه طوری سر برداری شود که یک جوانه ی جانبی رویشی زنده بر روی آن باقی بماند. اما در این رابطه نیز ترجیح داده می شود که این جوانه در جهت باد غالب قرار گیرد. هنگامی که طول شاخساره های جدید به ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر رسید ممکن است با استفاده از قیچی های مخصوص یا به کار بردن میخ های پوشش دار بهاره در بالای آنها، شاخساره ها وادار به رشد افقی (زاویه ی ۹۰ درجه) شوند. این شاخساره ها باید ۴ تا ۶ هفته بعد که شروع به چوبی شدن می کنند حذف شوند.

سال دوم آلبالو 

 پس از این که خطر یخبندان برطرف شد، ۴ شاخه ی اصلی که موقعیت مناسبی بر روی نهال دارند و

حداقل ۱۰ سانتیمتر از همدیگر فاصله دارند و همچنین به طور مساوی در اطراف شاخه ی پیشوا توزیع شده اند انتخاب می شوند. در این رابطه هر یک از شاخه های قوی که قطرشان با قطر شاخه ی پیشوا مساوی باشد نیز باید حذف شوند، و الا این قبیل شاخه ها رشد زیادی کرده و رقیب شاخه ی پیشوا می شوند. علاوه بر این، بالاترین شاخه های جانی که در ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتری انتهای نهال قرار دارند نیز حذف می شوند، زیرا این شا خه ها رشد. زیادی می کنند و با شاخه ی پیشوا به رقابت می پردازند و شاخه های جانبی که بالای بخش های انتخاب شده رشد می کنند باید به جای معنای کامل، از طول ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتری قطع شوند. این قطعات برش خورده شاخه هایی را که زیر آنها تشکیل می شوند، وادار به باز نمودن مطلوب زاویه ی شاخه دهی شان می کنند و همچنین موجب تولید برگ هایی می شوند که در طول فصل مواد فتوسنتزی ارزشمندی را برای رشد نهال فراهم می کنند. سپس این شاخه های کوچک باید در بهار بعدی حذف شوند . در این سال در صورت عدم وجود ۴ شاخه ی اصلی مناسب یا شاخه هایی در موقعیت خوبی روی نهال قرار گرفته باشند، نهال باید دوباره قطع شود و یک قطعه شاخه ی کوتاه بر روی شاخه ی پیشوا باقی گذاشته شود. بعد از این کار معمولا یک جوانه ی رویشی، درست در زیر نقطه ی ورود شاخه ی جانبی وجود خواهد داشت  که بعد از شکوفایی، یک شاخه با زاویه ای مناسب (باز) به وجود خواهد آورد.

سال سوم آلبالو

 2 تا4 تا شاخه ی جانبی اضافه را برای ایجاد در مجموع ۶تا ۸ شاخه ی جانبی انتخاب می کنیم. دوباره شاخه های جانبی که ضرورتی ندارند باید از ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتری پایینشان قطع و سپس مانند سال دوم، در بهار بعد حذف شوند. در این سال باید کلیه ی شاخه های جانبی نابجا را که شامل بالاترین انشعابات جانبی نهال (رقیب شاخه ی پیشوا) نیز می شود، حذف کرد.

سال چهارم آلبالو

تا این سال ساختار اصلی درخت شکل گرفته است و فقط باید در صورت نیاز هرس پیرایشی انجام شود.

برای این منظور باید مهمترین شاخه های اصلی تنک شوند و قسمت هایی که مانع نفوذ نور به قسمتهای

پایین درخت می شوند حذف گردند.