ریزش برگهای پایه ها در خزانه گیلاس و آلبالو

 در مناطقی که آب و هوای زمستان ها بسیار سرد است و خطر آسیب دیدگی درختان از دمای پایین وجود دارد، مدیران خزانه ها ترجیح می دهند پایه هایی را که کاشته اند در اواخر پاییز از خزانه در آورند و همین طور نهال ها را برای تحویل در اوایل بهار نگهداری کنند. علاوه بر این، عملیات پرورشی به کار رفته در تولید پایه های عریض (Large-Caliper planting stock) که مورد پسند بیشتر مشتری ها هستند نیز باعث تاخیر مرحله طبیعی خزان برگها در پاییز می شود. لذا ممکن است که یخ زدن خاک قبل از ریزش طبیعی برگها رخ دهد و این مسأله باعث کامل شدن دلایل کندن پایه ها از خزانه در اواخر پاییز می شود. ریزش دستی برگها، مخصوصاً در درختانی که شاخه های جانبی زیادی دارند و مورد پسند بیشتر مشتری ها هستند، کاری پرزحمت و هزینه بر است؛ اما ممکن است که این عمل برای جلوگیری از به وجود آمدن خاک هم شد و سایر مشکلات بهداشتی ناشی از برگها که در سردخانه ها به وجود می آیند عملی ضروری باشد.

متأسفانه در تحقیقاتی که برای یافتن روشی مبتنی بر استفاده از مواد تنظیم کننده زیستی گیاه صورت

گرفت تا از طریق آن، بدون هیچ اثر جانبی منفی بر جوانه ی شاخساره ها و جوانه ها، ریزش برگ ها نهال ها در خزانه به جلو انداخته شود، ماده ای که کاملاً مناسب این کار باشد، شناسایی نشد. اما تعدادی از خزانه داران غرب آمریکای شمالی با استفاده از ترکیبی که حاوی ۱٪ مویان داپونت دبلیوکا (اصل آن دودسیل اتر مربوط به پلی اتیلن گلیکول است که به شرکت شیمیایی داپونت تعلق دارد) و ۱۰۰ میلی گرم در لیتر ماده ۲، ۳- دی هیدرو-۵، ۶- دی متیل -۴دیتین -۱، ۴،۴،۴- تتروکسید (هارواید؛ شرکت صنایع شیمیایی یونی رویال) است، در ریزش برگ ها به نتیجه قابل اعتمادی دست پیدا کردند. در این تیمار غالباً از یک بار محلول پاشی در اواسط اکتبر استفاده می شود، اما در مورد بعضی ارقام ممکن است یک هفته بعد نیاز به یک محلول پاشی دیگر بر روی برگها باشد.علاوه بر این، مشخص شده است که داپونت دبلیو کا وقتی با ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلی گرم اتفن همراه شود به طور منطقی و قابل قبولی مؤثر واقع می شود. ۲ تا ۳ هفته بعد از این تیمار، برگ ها خزان می کنند. در بعضی از درختان از قبیل گلابی و هلو در اثر این تیمار، جوانه انتهایی آسیب می بیند و سرشاخه ها خشک می شوند، اما درختان گیلاس در مقابل این صدمات مقاومت بیشتری از خود نشان می دهند.

لازم به ذکر است که در صورت تمایل به زنده ماندن نهالهای کاشته شده در فصل پاییز در یک اقلیم سرد یا حتی رشد مناسب نهال ها بعد از بیرون آوردن آنها از سردخانه، ریزش زودهنگام برگ ها (با استفاده از مواد شیمیایی یا بدون استفاه از آنها) در پاییز کار خطرناکی است؛ در واقع برای سازگاری خوب نهال ها به سرما و بیشترین تجمع ذخیره سرمایی (نیاز سرمایی) در آنها باید از اواسط تا اواخر پاییز، برگهایی سالم و مناسب بر روی نهال ها وجود داشته باشد.

لذا در شرایط ایده آل پایه هایی که کاشته می شود در جایی تولید می شوند که در آنجا معمولاً نهال ها را در بهار از زمین خزانه در می آورند و آنها را در همان فصل در باغاتی که اکثراً در مناطقی با زمستان های ملایم می کارند. این مسأله، نیاز به خزان دستی یا شیمیایی برگ ها را برطرف می کند.