انواع ترک خوردگی  گیلاس و  آلبالو و عوامل به وجود آورنده ی آنها

در گیلاس و آلبالو سه نوع ترک خوردگی متفاوت وجود دارد که به راحتی از یکدیگر تشخیص داده می شوند. این ترک خوردگی ها عبارتند از: ترک های گرد یا نیمه گرد که در اطراف دم میوه تشکیل می شوند، ترکهای ریز که در ته میوه به وجود می آیند و بالاخره مضرترین نوع ترک خوردگی به صورت طولی، نامنظم و غالباً به صورت شکاف هایی عمیق در پیرامون میوه است.

ترک های کوچک ته میوه و بالای آن غالباً در مراحل بسیار اولیه ی رشد میوه و قبل از رسیدن آن تشکیل می شوند. این ترک ها به ندرت به ارزش تجاری گیلاس یا آلبالو آسیب می زنند و از آنجایی که آنها معمولاً در مراحل اولیه ی رشد میوه به وجود می آیند، در اغلب موارد قبل از این که میوه برسد تماماً چوب پنبه ای یا مسدود می شوند. در مقابل، ترک های جانبی بزرگ و عمیق معمولا به ندرت بهبود می یابند و میوه ها معمولاً تحت هجوم شدید کپکهای خاکستری (بوتریتیس و سایر قارچ های تولیدکننده ی کپک) قرار می گیرند.

ورنر اظهار داشته است که معمولا گیلاس و آلبالو ابتدا سرشان ترک می خورد. وی از طریق میوه های رشد یافته ای که از سر تا دمشان به قطعاتی تقسیم شده بودند متوجه شد که یک شیب غلظت قند از طرف سر میوه به سمت دم آن وجود دارد. ورنر نتیجه گرفت که غلظت اسمزی بیشتر آب میوه در سر آن دلیلی برای جذب سریع تر آب از طریق پوست است که این مسأله باعث تشکیل زودتر ترک ها در این سمت از میوه می شود. علاوه بر این، وقتی که بارندگی به پایان می رسد، معمولا یک قطره ی باران به سر میوه می چسبد که باعث می شود این قسمت از میوه فرصست بیشتری برای جذب آب به دست آورد.

بررسی های دیگری که بر روی سایر میوه ها صورت گرفته اند. نشان داده اند که ترک های نوک میوه و شکاف خوردگی های اتفاقی کناره های آن مستقل از هم بوده و به علت اثر متفاوتی است که آبیاری روی آنها دارد. مرحله ی بلوغ میوه اثر زیادی بر گسترش شکاف های جانبی دارد، اما در مورد شکاف های نوک میوه، در مناطقی که دچار کمبود شدید آب هستند، شکاف های نوک میوه بلافاصله بعد از آبیاری و بی ارتباط با میزان محصول به وجود میآیند. کریستنسن نیز در مورد ترک خوردگی گیلاس نتیجه ی مشابهی را به ثبت رسانیده است. وی در یک بررسی که بر روی ۳۲ رقم گیلاس انجام داد نشان داد که ایجاد ترکهای نوکی میوه رابطه ای با حساسیت رقم به اکثر ترک های جانبی میوه یا ترک های گوشت آن ندارد. بلمانز و همکارانش این نتایج را تصدیق کردند و به عنوان مثال نشان دادند که در رقم ارلی ریورز، اکثراً نوک میوه دچار ترک خوردگی می شود، اما در رقم هدل فینگر فقط طرف دم میوه ترک می خورد.