اندازه گیری ترک خوردگی  گیلاس و  آلبالو

در اکثر آزمایشاتی که در زمینه ی ترک خوردگی گیلاس انجام می شود، نیاز به یک تعریف دقیق برای بیان شدت ترک خوردگی است. اما لازم نیست روشی که برای تعیین این مسأله به کار می رود، برای تمام بررسی ها یکسان باشد.

اندازه گیری ترک خوردگی میوه در باغ  گیلاس و  آلبالو

ساده ترین روش تعیین حساسیت رقم به ترک خوردگی در گیلاس و آلبالو، تعیین%میوه های ترک خورده

در شرایط باغ است. حساسیت به ترک خوردگی به دلیل این که بستگی زیادی به مرحله ی رشد میوه و

شرایط اقلیمی دارد، در نتیجه این روش فقط می تواند برای گیلاس ها و آلبالو هایی به کار رود که زمان رسیدن  مشخصی داشته باشد.

ار آنجایی که حتی یافتن دو رقم که زمان رسیدن مشخصی داشته باشند کار مشکلی است، چنین نتیجه گیری می شود که % ترک خوردگی در شرایط باغ در طی یک سال فقط می تواند حساسیت ارقام به ترک خوردگی را نشان دهد و بازتاب مناسبی از پراکنش باران در طول فصل نمی باشد. از آنجایی که طول دوره ی رسیدن محصول ممکن است ۶ تا ۷ هفته به طول بیانجامد،لذا برای کسب یک نتیجه ی معتبر با این

روش در زمینه ی حساسیت نسبی ارقام به ترک خوردگی لازم است که اندازه گیری در طی چند سال و در

يك محدودءى مشخص  اقلیمی صورت گیرد. این نوع ارزیابی فقط زمانی می تواند یک معیار ر صحیح استاندارد را به ما ارائه کند که اندازه گیری ها در اقلیمی فاقد بارش روزانه در تمام طول دوره ی رسیدن محصول انجا شده باشد. خوشبختانه به ندرت مشاهده شده است که مناطق اصلی کشت گیلاس و آلبالو دارای چنین شرایطی باشند.

 با این حال این روش اندازه گیری ترک خوردگی در صورتی مناسب است که هدف صرفا بررسی اثر عوامل باز دارنده ی ترک خوردگی باشد. در این مورد یکی از مسائل مهم و مشکل، بارش باران در طول دوره ی حساسیت محصول است که برای به دست آمدن نتایج مطلوب از آزمایشات، مسأله ای مهم و حیاتی به شمار می رود. متأسفانه بارش باران مصنوعی نیز به وسیله ی تجهیزات آبیاری بارانی، نتایج مشابه بارندگی را در بر نداشته است، زیرا اندازه ی قطره ها، دما و غلظت مواد معدنی آب مورد استفاده، به ندرت شبیه باران

طبیعی می باشند.