اهداف اکولوژیکی و محیطی  باغات گیلاس یا آلبالو

مناسب ترین سیستم مدیریتی پوشش گیاهی برای هر کدام از باغات گیلاس یا آلبالو می تواند به عوامل متعددی از قبیل شیب زمین یا پوشش گیاهی که در مجاورت باغ قرار دارد بستگی داشته باشد. به عنوان مثال یک شیب مناسب ممکن است باعث سهولت شخم شود، در حالی که پوشش گیاهی مجاور باغ که می تواند محل مناسبی برای افزایش حشرات مضر از قبیل شته و تریپس باشد، ممکن است نیاز به وجین مرتب و بی وقفه داشته باشد. باوجود این که پوشش گیاهی سطح باغ می تواند پناهگاه مناسبی برای حشرات مضر بیماریها باشد (مثل مرغ یا چمن انگلیسی (Elytrigia repens) (آر. اودهد، مراودات شخصی))، اما تعدادی از مخلوط های گیاهی که حاوی گونه های مختلف گیاهی هستند، در واقع می توانند محیطی رابه وجود بیاورند که برای یک سری از موجودات انگل و شکارچی که قابلیت کاهش حشرات مضر را دارند مناسب باشد. احتمالا این گونه مخلوط های گیاهی نیز از منطقه ای به منطقه ی دیگر تغییر می کنند و لذا در این رابطه باید از اطلاعات محلی استفاده شود.

از میان سیستم های مدیریتی سطح باغ، مالج های آلی بیش از سایرین مورد توجه قرار گرفته اند

300

مواد غذایی باغ معمولاً تحت تأثیر سیستم مدیریت پوشش گیاهی سطح باغ قرار می گیرند (مانند موردی که مروین و استیلز بیان کرده اند،). کودها، کاه و مالچ های خشک علفی حاوی نیتروژن و سایر عناصر هستند و لذا در صورت استفاده از این مواد، مصرف کود باید کاهش یابد. از طرف دیگر نسبت کربن به نیتروژن کاهش می یابد و با استعمال موادی از قبیل خاک اره که نیتروژن خاک را بلوکه می کنند، باعث می شوند که برای جلوگیری از کمبود نیتروژن و رشد و باردهی کم درختان نیاز به مقدار بیشتری نیتروژن باشد. در این قبیل موارد معمولا حذف گیاهان رقیب با یک تیمار علف کشی، مساوی با مصرف نیتروژن است